Recensie: Ruud Fieten – In Orbit

RuudFieten-InOrbitIn Orbit
cd-ep
eigen beheer
3 sterren

De creatieve geest van Ruud Fieten liet zich niet tegen houden door enkele tegenslagen op de arbeidsmarkt. Ondanks dat zijn ingenieursstudie niet heeft geleid tot een droombaan, bleef zijn creativiteit wel in andere vormen stromen. Want het bloed kruipt waar het niet gaan kan. Zo schilderde, tekende, tatoeëerde hij er op los voordat hij ook een sprong richting de muziek maakte. De eerste voorzichtige stappen richting bekendheid werden door hem genomen toen hij in 2013 meedeed aan het tweede seizoen van De Beste Singer-Songwriter van Nederland. Waar de inmiddels 25-jarige singer-songwriter uit Overijssel positieve reacties kreeg van de juryleden.

Sinds die tijd is Ruud Fieten bezig geweest met zijn muzikale debuutrelease; het schrijven en opnemen van de nummers voor zijn allereerste EP, In Orbit. Deze is gevuld met vijf door hem zelf geschreven songs en ook qua instrumentatie heeft hij alles op zich genomen. Een echte alleskunner die zowel de snaren van gitaar, bas, en banjo beroert als de pianotoetsen of de drumvellen. Er wordt rustig gestart met een zacht gitaarintro voor het met liefdesverdriet gevulde ‘Now You Won’t Let Me In’. Ingetogen en fris begint het verhaal over vertrouwen dat verloren is gegaan, omlijst met dito gitaarspel. Met hier en daar enkele power uithalen op de snaren ter instrumentale verwoording van de bijbehorende intense gevoelens.

‘The Greenlands’ met zijn banjogetokkel laat horen dat de voorkeur van de liedjesschrijver ligt in de Amerikaanse folk. De melodie zorgt voor een opgewekt en vrolijk deinend nummer dat makkelijk wegluistert. Perfect voor een zonnige middag op een lokaal festivalletje. Een gevoel dat lekker voortgezet wordt in ‘Don’t Wait For The Summer’ waar de banjo wederom naast het gitaarwerk net even die meerwaarde geeft aan de song.

Na al dat warme zomerse geluid bindt Ruud Fieten in met ‘Wintercome’. Met een kleiner akoestisch geluid ondersteund met zacht voetgetap en kille achtergrondzang. Een frisse sorbet tussen al die voorgaande zongevulde sounds. Afsluiter ‘The Great Wide Open’ dompelt weer in zonnestralen. Alle vijf zijn het goed geschreven en gespeelde liedjes die makkelijk weg te luisteren zijn op een festivalweide. Maar nergens springt de stem van Fieten er echt uit. Wat zorgt voor een loom kabbelend gevoel aan het eind van deze luisterbeleving. Hopelijk dat er bij een volgende release iets meer umpf in gegooid wordt.

Oorspronkelijk geschreven voor en gepost op FestivalInfo

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s