Recensie: Jo Sarah – Citizen Of The World

Jo_Sarah-CitiizenOfTheWorldCitizen Of The World
cd-ep
Eigen Beheer
3,5 sterren

Even zat het er in dat Jo Sarah, in het dagelijks leven Joanne Smolders, voor de droge rechten studie zou gaan. Maar na twee jaar zag ze toch in dat haar passie meer in muziek lag. Een flinke ommezwaai maar wel een beslissing die ze Cum laude heeft afgerond aan het Zwolse ArteZ Conservatorium.
De volgende stap was dan ook een eigen band vormen en eigen werk uit brengen. Samen met haar nieuwe muzikale vrienden Jesse Buitenhuis (gitaar), Roel van den Nieuwenhoff (toetsen), Jeroen van der Ley (basgitaar), Roman Sielert (percussie) en Tuur Moens (drums) creëerde ze de EP Citizen Of The World.

Deze met crowdfunding gerealiseerde EP is met gemak te categoriseren onder het kopje klein maar fijn. We kunnen amper dertig minuten van de soulvolle latin/jazz-zangeres genieten tijdens onze luisterbeurt langs de zeven redelijk variërende nummers, die door singer-songwriter en percussionist Jo Sarah toch met elkaar verbonden worden zoals we allemaal verbonden zijn als wereldburgers. De uiteenlopende exotische woonlocaties van Jo Sarah waaronder Bhutan, Indonesië en Bangladesh, evenals haar kleurrijke familieroots uit India, Ghana, Suriname en Indiaanse stammen uit de Amazone, gaven haar het wereldburger gevoel en het idee voor deze release. Daarbij liet ze zich inspireren door mede muzikale wereldburgers Sade, Jill Scott, Erykah Badu, Mark Murphy, Sting en Antonio Carlos Jobim.

‘Intro’ brengt kort en krachtig naar voren hoe we allemaal toch maar reizigers zijn op deze blauwe stip in het universum. Met oerklanken van de didgeridoo en houtpercussie, rondzwevende gesproken teksten in een tal van talen, en dwars door haar verscheidenheid aan etnische achtergronden heen de experimentele vocalisatie van Jo Sarah.

Speciaal voor alle dagelijkse vergeten helden schreef Jo Sarah het ‘Heroes’. Een licht zomers sambaritme samen met haar warme expressionele warme stem die ons toezingt. Een beloning voor de toch ruim aanwezige vriendelijkheid, moed en liefde in de wereld. Het afgestane plaatsje in de bus, de knuffel bij verdriet of eenzaamheid, of de boterham voor de minderbedeelde.

Eenzelfde soort cadeautje krijgen we in onze schoot geworpen met ‘Açai Tree’. Verdriet wordt weggewuifd met het zomerse Braziliaanse strandritme. Allemaal vergezeld door het goede advies uit het aanstekelijke refrein “There’s enough time to be sad, now it is time to forget”. Dans je binnen de kortste keren je verdriet eruit.

Het leven kan zowel voortkabbelen als je overspoelen. Jo Sarah verwoordt de ups en downs in ‘Waves’. Zowel instrumentaal als vocaal komen de kleine speelse golfjes aan het strand voorbij, voordat er ruiger weer op komt met snellere gitaarlijnen en krachtigere percussie die vocaal overstroomt naar donkere beatnick poetry voordat het veilige en zonnige gevoel terug keert in het jazzy einde.

Oorspronkelijk geschreven voor en gepost op FestivalInfo

Advertenties
door evenwolvesdream Geplaatst in Muziek Getagged

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s