Recensie: Seth Lakeman – Word Of Mouth

SethLakeman-WordOfMouthword of Mouth
cd-album
cooking vinyl records
3 sterren

Van jongs af aan speelde de Engelse Seth Lakeman samen met zijn broers in verschillende folkbands. Zo ontwikkelde hij zijn zang, viool-, gitaar- en banjo spel. Maar na acht jaar in de veilige omgeving van familie wilde hij het toch solo proberen. Niet geheel zonder succes want hij sleepte voor zijn tweede album, Kitty Jay, die hij in zijn eigen keuken voor nog geen £300 opnam, een Mecury Award nominatie binnen.
De omgeving is een bron van inspiratie voor Lakeman’s muziek. Zo nam hij een deel van Tales From The Barrel House op in een kopermijn en dook de moderne troubadour voor deze zevende plaat, Word Of Mouth, een tot studio omgebouwde kerk in Cornwall in. Dit album heeft hij gevuld met muzikale verhalen die zijn ontstaan uit verscheidene interviews die hij afnam bij de meest uiteenlopende, en intrigerende, mensen uit zijn omgeving. De interviews met onder andere een klokkenluider, haven- en spoorwegwerkers en een oorlogsveteraan zijn te beluisteren op de tweede cd die geleverd wordt bij de deluxe editie.

Met ‘The Wanderer’ gaat dit album in een hoog tempo en vol energie van start. Celliste India Vaughan speelt als gast mee en zorgt met haar instrument voor een dreigende voorstuwende sound naast de rappe gitaar aanslagen van Lakeman en de stuwende tekstregels ”lonely flank”, “mighty bank” en “keep on moving, keep on moving on”. Een stuk lichter en rustiger klinkt het in ‘Another Long Night’, waar zangeres Lisbee Stainton Lakeman vocaal aangenaam aanvult, en waarin percussionist Cormac Byrne zijn drums inruilt voor lepels. Het verhaal handelt over een havenarbeider met veertig dienstjaren onder zijn riem.

De gehele geluidsdrager is opgedeeld in uptempo tracks, waar de snaren van banjo en viola ontvlammen en de drums diep doordreunen. Zoals het banjo spel van Leon Hunt in‘Last Rider’ over een spoorwegwerker, of de power riffs in ‘The Courier’. Daartegenover klinken de intieme breekbare folksongs als ‘Labour She Calls’, ‘Bells’ waar de klokkenluider zijn uitzicht beschrijft vanuit de luidzolder onder begeleiding van zacht gepluk van vioolsnaren, en ‘The Saddest Crowd’ over de overlevenden van de Titanic.

Helaas is het concept achter Word Of Mouth wellicht interessanter dan de daadwerkelijke uitvoering. Aangezien sommige songs toch wat repetitief klinken door het gebruik van klassieke Keltische melodieën en ritmes. Wat niet weg neemt dat de plaat met passie en energie in elkaar is gezet.

Oorspronkelijk geschreven voor en gepost op FestivalInfo

Advertenties
door evenwolvesdream Geplaatst in Muziek Getagged

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s