Recensie: Wolf In Loveland – We Set Out In The Naked Dawn

Wolf-in-LovelandWe Set Out In The Naked Dawn
cd-album / download-album
singer/songwriter / folkpop

We konden afgelopen jaar op de festivalweides al genieten van de klanken van Wolf In Loveland’s gelijknamige debuutalbum. Maar De Grote Prijs van Zuid-Holland  2012 winnaars in de singer/songwriters categorie, zijn absoluut geen duimendraaiers. Deze roedel jaagt op nog meer succes. Tijdens het touren langs festivals als Metropolis, Brandend Zand, Bevrijdingsfestival Zuid-Holland, Songbird, Lets Get Lost en optredens in voorprogramma’s van I AM KLOOT, Daniel Norgren en Israel Nash Gipka, werd er door de groep dan ook flink gewerkt aan nieuwe nummers.

Hierdoor konden ze in december de studio induiken voor de opnames van twaalf splinternieuwe songs. En al binnen drie maanden presenteerde de Rotterdamse band met trots hun tweede album We Set Out In The Naked Dawn aan het publiek. Dit deden ze in de speciale setting van Studio Helmbreker in Haarlem, dezelfde studio waarin ze het album ook hebben opgenomen.

Bij het luisteren van de eerste cd was al duidelijk dat vaders platenkast de schrijf- en componeer stijl van frontman Jan Minnaard beïnvloedt heeft. Ook op deze plaat hoor je vleugjes Neil Young en Bob Dylan terugkomen in de soms melancholische melodieën en teksten. Maar dankzij het sterkere stempel van de andere bandleden, Merel Moelker (zang), Janine van Osta (zang), Bas van Holt (gitaar), Rafael Schwiddissen (drums), Tim van der Burg (gitaar) en Ruben Trouborst (bas) op het materiaal, komt er op deze release meer afwisseling in de dromerige folk.

Hier en daar neemt Minnaard op dit album een stapje terug waardoor bijvoorbeeld de twee dames, die in songs als The Best Part en Le Brugère (Song For Ben Gerard) perfect harmoniëren tegenover zijn Neil Diamnond-achtige stem, nu ook de kans krijgen om vocaal op eigen benen te staan. Zowel in Trumpets als in Killer Whales Of Eden laten Merel Moelker en Janine van Osta horen vocaal genoeg in huis te hebben om beide songs te kunnen dragen.

De kracht van de groep ligt niet alleen in de ingetogen zangharmonieën met minimale akoestische gitaarbegeleiding, zoals Minnaard ons laat horen in de prachtige country ballade Sacrifice. Ook de upbeat tracks als World Without Us en eerste single The Devil Has No Home met scherpe elektrische gitaarlijnen van Bas van Holt en Tim van der Burg en weldoordachte en uitgevoerde drumpartijen van nieuw bandlid Rafael Schwiddissen zorgen voor luisterplezier.

Dat er nog altijd ruimte is voor enkele leuke instrumentale verrassingen horen we in de ballade Soul Of A Woman waarin een mooie trompet solo voorbij komt. En in het vrolijke bluegrass liefdesliedje County Fair met de lapsteel van Dusty Ciggaar die samen met de songtekst, de luisteraar uitnodigt om plaats te nemen in de het reuzenrad der liefde.

Met zo’n rappe tweede release zou je kunnen vrezen dat de nummers wellicht afgeraffeld zijn. Maar bij de eerste luisterbeurt hoor je al meteen dat niets minder waar is. Op alle fronten zit dit album goed in elkaar, tekstueel, vocaal en instrumentaal. Dit dozijn aan liedjes zou wel eens het nieuwe jaar van de wolf in kunnen gaan luiden.

Oorspronkelijk geschreven voor en gepost op Popunie

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s