Recensie: iET – So Unreal

iet-sounrealSo Unreal
cd-album / download-album
singer/songwriter
Analogypsy Records

Lisa van Viegen, zoals iET door het dagelijks leven gaat, komt met haar derde album, So Unreal, op de proppen. Onwerkelijk is het niet echt voor iET die onlangs werd uitgeroepen tot Radio 6 Soul & Jazz Talent. Multi-talent iET schrijft, produceert en zingt al haar eigen songs en begeleidt zichzelf op gitaar, trompet en verder alles wat er in haar buurt is dat maar geluid kan maken. Zo creëert ze een fijnzinnig geluid: warm, soms experimenteel en vaak catchy als een goede popsong.

In 2011 kon er voor het eerst kennis gemaakt worden met iET via de release Kitchen Recordings. Deze ep stond vol met teksten geïnspireerd door haar eigen leven en de wereld om haar heen. Met thema’s als vrijheid, angst, dromen, hoop, warmte en liefde. Het vervolg Kitchen Recordings II uit 2013 was net zo intiem, maar ditmaal werd de eigen sfeervolle stijl aangevuld met andere vrouwelijke artiesten als: Janne Schra, Esperanzah Pink Oculus, Stevie Ann, Lilian Hak, Mary Davis Jr. en de Rotterdamse Elle.

Met So Unreal duikt iET verder in de gebruikte thema’s van haar vorige albums, angsten overwinnen, durven dromen en natuurlijk liefde. Overduidelijk hoor je de muzikale invloeden terug die iET zowel in haar jeugd als recentelijk heeft opgedaan. Psychedelisch en rock van The Doors, de soul en jazz van Billie Holiday en Frank Sinatra en de afrobeat van Erykah Badu. Zo ontstaat er een zeer eclectische mix die door de persoonlijke nummers heen loopt. Mede bepaald door producer Russell Elevado, die heeft samengewerkt met D’Angelo, Erykah Badu en Alicia Keys.

Het album is in tweeën gesplitst, de helft van de tien songs liggen zwoel en warm in het gehoor. Zoals Fool waarin de hi-hat beat van drummer Salle de Jonge het zachte soul ritme aangeeft en geleidelijk uitmondt in een funky track, Innocence dat ondanks de zware drumbeat met zijn soul pop fusie zomers klinkt, en het intieme op akoestische gitaar gespeelde Something Out There.

De rest van de nummers vallen meer in de categorie experimenteel. Iets dat soms wel goed uitpakt zoals in de psychedelische muzikale trip Don’t Let Go met zijn Indiase samples en de tien minuten durende afsluiter So Unreal, waar Lisa haar stem gebruikt als aanvullend instrument in de vorm van woordeloze tonen. Maar daartegenover haalt het geëxperimenteer ook de flow uit tracks als het rockende Ways, de upbeat popsong Hold On Tight en Stay, die jammer genoeg opeens hun tempo verliezen door vreemde tempo mixkeuzes. De plotselinge vertraging en versnelling in die tracks voelt als een verkeerde schakeling die de voor de rest soepel rijdende muzikale karavaan laat schokken.

Oorspronkelijk geschreven en gepost voor Popunie

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s