Tim Knol – ‘Days’

TimKnol_Days
Released: 2011
Site: http://www.timknol.nl/

Tim Knalt

Je moet onder een steen hebben geleefd wil je niet weten wie Tim Knol is. Het debuutalbum van de singer-songwriter uit 2010 kreeg een goede ontvangst en sloeg tevens een pad naar vele optredens zoals die op Lowlands en bij het programma De Wereld Draait Door (DWDD). Dat Tim Knol ook nog een Edison uitgedeeld kreeg was een extra mooie bevestiging van zijn talent.

Ondanks de drukke agenda is er flink wat tijd gestoken in de opnames van het tweede album ‘Days’. Waarbij wij ons natuurlijk afvragen of de hoge verwachtingen voldaan kunnen worden. De muzikale vleugels zijn uitgespreid, we worden nu getrakteerd op uitgebreidere genres dan de eerder gebruikte Americana en Folk stijlen. De vloeiende samenwerking met zijn liveband, waaronder Anne Soldaat (Darryl-Ann) en Matthijs van Duijvenbode (Johan), kleuren de nieuwe songs in een licht Britpop-tintje met wat meer pit.

Met ‘Gonna get there’ begint de cd lekker vrolijk, het positieve geluid van Tim gepaard met de stevig aangezette gitaren in het refrein maakt dit tot een aandachtspakker. Uptempo en licht rockend waarbij het hammondorgel en de blazerssectie en de gitaarsolo fantastisch samenkomen. Deze eerste single van het album zal zeker kunnen rekenen op flink wat radiozendtijd.

Titeltrack ‘Days’ klinkt zomerfris en simpel door het luchtig gezongen refrein maar blijft uiteindelijk wel door ons hoofd waaien. Britpop invloeden als Oasis, Blur komen naar voren in ‘Shallow water’ voornamelijk de koortjes en de melodie zijn daar onderdeel van. De “jongens uit Liverpool” zijn duidelijk de inspiratiebron geweest voor de melodie en muzikale invulling van ‘1966’ vooral de intro doet sterk denken aan nummers van de Beatles maar dan wel met een Tim Knol stempel.

Waar het vorige album wat aan de brave kant was is er ditmaal een ballans gevonden. De prachtige ballads ‘Don’t expect me too soon’ en ‘Do you leave the light on’ draaien om het breekbare stemgeluid van Tim, aangevuld met een minieme gitaar en blazers begeleiding. Wat minder braaf gaat het er aan toe in ‘Lies’ waar de intensiteit wordt opgeschroefd dan wat we van Tim gewend zijn. Het mooie ‘A simple man’ draait uiteindelijk om Tim’s fraaie stemgeluid perfect omlijst door de minimale begeleiding van de piano en strijkers. De ballad is een perfecte afsluiter voor deze geslaagde cd.

Het niveau dat we op het eerste album van Tim Knol hoorde was al verrassend, ditmaal klinkt het nog net iets verfijnder en iets meer op het grote publiek afgestemd. De inspiratieverschuiving van Neil Young en Bob Dylan naar Oasis, Blur, Beatles, en Daryll-Ann maakt ‘Days’ tot een zeer eigentijds album.

Tracks: Gonna get there/ Days/ Shallow water/ A first/ Fire of love/ 1966/ Years/ Don’t expect me too soon/ Do you leave the light on?/ Lies/ Glory days, golden years/ A simple man

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s