The Sugarettes, ‘Destroyers of worlds’

thesugarettes_destroyersofworlds
Released:
2012
Site: http://thesugarettes.bandcamp.com/

Klappen van cupido

De Eindhovense ‘The Sugarettes’ genoot eind 2007 van de release van hun succesvolle debuutalbum ‘Love & other perversities’. Zo speelden ze op Noorderslag en gingen op tour door de UK. Daarnaast kreeg hun single ‘Ready steady’ flink wat airplay op Amerikaanse college radiozenders. Maar toen werd het stil rondom de ‘The Sugarettes’ wat niet betekende dat de leden stil zaten. De nodige projecten van de leden, als Nikoo, The Very Sexuals, Iskaa & The Red Cars, liepen namelijk gewoon door evenals de pas na vijftien jaar ontluikende liefde tussen gitaristen Joep van Son en Mariska Louman. Juist die prille liefde en wat het allemaal teweeg bracht tussen Joep en Mariska zorgde ervoor dat het tweede album ‘Destroyers of worlds’ langer op zich liet wachten. Zo’n onverwachte klap van cupido zette hun leven even op zijn kop. Maar gelukkig zijn ze de schok te boven en heeft de liefde een keur aan nieuwe liedjes opgeleverd.

Ze komen naar eigenzegge met elf vlijmscherpe, schreeuwende uitingen van verlangen, passie en seks. Niks geen zoetsappige ballads maar gewoon lekker een eigengemaakte mix van shoegaze, indiepop en noiserock. Kauwgomballenliedjes met een volwassen melancholische ondertoon die goed hadden gepast in de Ellen page film Whip it of een Grey’s anatomy aflevering.

Opener ‘Love in stereo’ dendert vol de boxen uit en laat ons weten dat het viertal vet doorhaalt in deze nieuwe release. De gitaarsnaren worden flink aangeslagen en de drumvellen moeten het ook ontzien. Lekker uptempo en de heren zich aardig vocaal meten met de dames.

‘Destroyers of worlds’ krijgt een Caribische aanvulling met een tropische steeldrum. Maar aan kracht wordt er niets ingeleverd want de gitaren nemen wraak. Drummer Marnix van den broek en bassiste Marjolein kooijman zetten ook flink in op de refreinen. Het jeugdige highschool gevoel komt vervolgens naar voren in ‘Laura’ en ‘Spring break’ beide songs waar van de melodieën zo in je hoofd blijven hangen en de refreinen lekker makkelijk de keel uit komen.

Het grappige klinkende ‘Kon’nichiwa’ krijgt ook een aardig portie riffs mee voordat de vier het vuur weer wat opstoken in ‘Please please me’. Mariska laat vervolgens haar stem enkele octaven stijgen in ‘Message of love’ waardoor het bijna een soort van japanrock wordt.

Dat vergelijkingen met Joy Division, Sonic Youth en A Place To Bury Strangers zo zijn gemaakt is niet vreemd maar The Sugarettes laten toch wel meer horen in hun eigen gecreëerde muzikale genremix. Voor ons staan ze dan ook als een band en een geluid op zich.

Tracks: Love in stereo /Destroyers of worlds /Laura /Hello, Charlie /Spring break /Straight flush /Maybe you’re broken hearted too? /Kon’nichiwa /Please please me /Message of love /Rave on

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s