The Pigeon detectives – ‘Up, Guards And At ‘Em!’

ThePigeonDetectives_UpGuardsAndAtEm
Released: 2011
Site: http://thepigeondetectives.com/

Duiven schieten

Het is even geleden dat het indiepop gekoer van The pigeon detectives zijn weg vond naar een cd. Sinds het goed ontvangen debuutalbum ‘Wait for me’ en het daarop volgende teleurstellende ‘Emergency’ was het stil rond de Britten die voornamelijk op eigen bodem wisten te scoren. Het idee van een album per jaar werd niet doorgezet, misschien maar beter ook. Want ondanks dat het vijftal zich heeft ingezet om hun sound te evolueren met een infusie van synthesizers en elektronische geluiden is ‘Up, guard and at ‘em’ gevuld met middelmatige tracks.

Wat opvalt bij ‘She wants me’ is dat net als de Kaiser chiefs en andere gitaar gedreven bands er gekozen is de sound op te leuken met elektronisch bliepjes en beats. Jammer genoeg niet geheel overtuigend, zeker omdat we deze truc bij andere bands een stuk beter uitgevoerd hebben gehoord. Daarnaast is de verveelde dralende zang van Matt Bowman in deze openingssong niet echt uitnodigend.

Vleugels worden uitgeslagen voor take-off met ‘Lost’ die dieper klinkt, evenveel energie als de vorige track maar beter uitgewerkt en gebalanceerd. De zang intentie past nu ook bij de muziek, daarnaast is het gitaarlijntje dat word uitgegooid zeer vermakelijk. Bij ‘What can I say?’ lijken ze de groove te pakken te hebben, het nummer klinkt dan ook goed gevuld met een liefelijke begin en een krachtig eind. Met een ferme dosis gitaarwerk van Oliver Main, Ryan Wilson, en Dave Best, gecombineerd met de aandrijvende drums van Jimmi Naylor en een meer inlevende stem en songtekst van Matt Bowman.

Om weer neer te storten als aangeschoten wild met ‘Need to know this’ die zeurderig in de oren klinkt en de elektro toevoegingen zo bar zijn dat er eerst een toetsenistencursus gevolgd had mogen worden. Single ‘Done in secret’ maakt het een beetje goed met zijn basis van drums en gitaren die de heren onder de knie hebben na drie albums, iets wat altijd wel zorgt voor power. De teksten zijn dan geen poezie maar wel makkelijk en luidkeels mee te schreeuwen. Wat in deze uptempo song zeker van toepassing is. Iets dat ook geldt voor ‘Through the door’ de refreintjes zijn zo mee te blerren en zullen het publiek laten hossen op de festivals.

Driemaal is hier zeker geen scheepsrecht, al is er wel verbetering te horen ten opzichte van ‘Emergency’. De kracht van het debuutalbum is nog ver weg maar de opwaartse tendens is gelukkig wel ingezet. Voorlopig zijn deze duiven nog aangeschoten wild en zouden wij ze nog verruilen voor de albums van hun landgenoten The View of The Wombats die een stuk aangenamer klonken.

Tracks: She wants me/ Lost/ What can I say?/ Need to know this/ Done in secret/ What you gonna do?/ Turn out the lights/ Through the door/ Go at it completely/ I don’t know you

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s