The phantom band – the wants

ThePhantomBand_TheWants
Released: 2010
Site: http://www.phantomband.co.uk/

Verlangend klopt ons hart

The phantom band bestaat uit het sextet: Rick Anthony (zang), Duncan Marquiss (gitaar), Gerry Hart (bass), Andy Wake (keyboards), Damien Tonner (drums) en Greg Sinclair (gitaar, banjo), alhoewel de heren uit Glasgow zich geregeld een speelse pseudoniem aanmeten.

Het in 2008 uitgebrachte debuutalbum ‘Checkmate savage’ bracht met zich mee het door de band bedachte genre ‘proto-robofolk’. Een donker mengsel dat voortvloeit uit de mix van krautrock- en folk en het emulgaat new wave. Een apart album dat eigenlijk te weinig oren heeft bereikt. Daarom waren we ook verrast zo gauw al dit vervolg te kunnen ontvangen. The wants is donkerder dan zijn voorganger maar heeft daarnaast nog meer stijlen in zich verweven. Ook het instrumentarium is uitgebreid en is bij vlagen verrassend te noemen. Het new wave genre steekt meer de kop op dan voorheen wat duidelijk terug te horen is in het gebruik van de elektronica.

De eerste dertig secondes van ‘A glamour’ zijn gevuld met het geschraap langs de Afrikaanse balafon en windgeluiden nogal een tegenstrijdigheid met wat daarna volgt in de percussie zware track. Zowel het gewoop als Rick Anthony’s gecroon en de bizarre geluidjes doen ons meteen denken dat deze track interessant zal blijven bij herhaaldelijk beluisteren.

Vocale gelaagdheid is iets waar flink mee gespeeld wordt in het indie stuk ‘Everybody knows its true.’ Een waar juweel hoe er met de stemmen een zo’n goed gevuld gevarieerd iets neergezet kan worden. Bijna genoeg om het te gebruik van de elektrische gitaar achterwegen te laten.

Ook met de lengte van de songs zijn de heren in de weer geweest het ruim 8 minuten tellende opus ‘The none of one’ trekt daarbij aan het langste eind. Fijn voor de luisteraar die geleidelijk de vele instrumenten geïntroduceerd krijgt. De kalme en prachtige folk sound in het begin mondt uiteindelijk uit in een ware kakofonie van gitaren en keyboardgeluiden waarbij het tempo zo is opgeschroefd dat het meer wegheeft van new wave rock.

We keren terug naar de eenvoud en rust van folk met ‘Come away in the dark’ naast al de andere tracks de meest uigeklede van het stel. Het draait in deze bijna ballad vooral om de stemmen van de heren, en zo laat dit zestal horen dat alle technische truckjes niet echt nodig zijn om iets moois neer te zetten.

De groei ingezet ten tijde van hun debuut is gestaag doorgevoerd en daarmee hebben deze zes duidelijk hun eigen plek gevonden binnen de band. Waardoor de muzikale invloeden al een stuk minder aanwezig zijn en The phantom band sterker staat in zijn eigen sound. The wants is nog steeds geen cd die de gemiddelde muziek luisteraar zal bekoren maar ons hebben ze zeker wel in de pocket. Jammer dus dat ze voorlopig enkel in Duitsland live te horen zijn.

Tracks: A glamour/ O/Everybody knows its true/ The none of one/ Mr natural/ Come away in the dark/ Walls/ Into the corn/ Goodnight arrow

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s