Mix&Dorp – Blues&Beat

Mix&Dorp_Blues&Beat
Released:
2011
Site:  http://www.mixendorp.com

In een nieuw jasje

Mix&dorp, die ook wel door het leven gaat als de bluesgitarist Jan Mittendorp, heeft nummers van ondermeer Boo Boo Davis, Big George Jackson, Billy Jones, Harrison Kennedy, en Roscoe Chenier in een nieuw jasje gestoken. Daarbij weet hij de Mississippi Delta Blues te mixen met een handvol andere genres.  Van groovy funk tot een mellow rasta blues mix; hij weet het verleden en heden van de blues te combineren tot iets voor in de toekomst.

De blues is een gevoel vertaald in muziek, daarom hielden wij ons even afstandelijk bij de gedachte dat er een nieuwe interpretatie gemaakt zou worden van tracks van deze bluesmannen. Maar we hoefden ons geen zorgen te maken want bij album opener ‘Who stole the booty’ is het meteen raak, de baslijn stroomt door ons lijf en ziel. Het fabelachtige snaarwerk en het snippige van de mondharmonica met de elektronische toevoegingen maakt dit tot een geweldige remix, verduiveld goed.

In ‘What you got’ is de symbiose tussen oud en nieuw ook prima uitgewerkt. Geen van beide krijgt de overhand en dat is toch mooi om te horen in een remix. Het verleden wordt geenszins verloochend maar eerder omarmt. De nimmer ingeloste schuld van de Amerikaanse regering wordt gospelachtig bezongen in ’40 Acres and a mule’ met daaronder een hoofdwiegende en handen wuivende beat.

Belangrijkste verhalenverteller onder de instrumenten in de blues is toch wel de gitaar. Laat die nu eens goed vertegenwoordigd zijn in ‘Dirt dog’, gruizig, rauw en aandacht vragend. Maar ook in ‘Bad luck’ weet ditmaal de slide gitaar ons perfect te bespelen in combinatie met de toegevoegde beats.

Rastafarian blues krijgen we voor onze kiezen bij ‘Revolution bluez‘. Hier weet Mixendorp de neerslachtigheid vanuit de blues te vermengen met de beats en het tempo uit de reggae wat zorgt voor een Zomerse protest song met een laagje dub. Tweede ziel bespeler binnen de blues is de harmonica en deze wordt op dit album dan ook niet vergeten zoals te horen is in ‘St Paul woman’ ook weer aangevuld met slagwerk dat het ritme een stuk optilt.

Album afsluiter ‘Fee Fi Fo Fam’ heeft alles in zich wat gedurende de voorgaande tracks ons werd voorgeschoteld. Gitaarwerk in de stijl van John Lee Hooker, vermengt met de sneerende harmonica en voetenstampende beat.

Welgezegd voor menig bluespurist zal dit geen welkome toevoeging zijn in de cd kast. Maar wij horen graag enige vorm van evolutie in de muziekstijlen. Daar is hier meer dan genoeg sprake van zie hier Neo blues is geboren en daar heffen wij graag een glas whiskey op.

tracks: Who stole the booty/ What you got/ Keep on lovin me baby/ Ain’t good looking/ 40 acres and a mule/ Dirty dog / Hard times/ Bad luck/ Revolution bluez/ St Paul woman/ I’m sop tired/ Fee fi fo fam

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s