Le Singe Blanc, ‘Babylon’

LeSingeBlanc_Babylon
Released: 2010
Site: http://lesingeblanc.bandcamp.com/

Muzikale apenstreken

Zo’n tien jaar geleden in het Franse plaatsje Metz hebben de heren de draad opgepakt en in de versterker geplugd. Zie daar het ontstaan van Le singe blanc, net als vele andere bandjes voor hen traden ze op in lokale barretjes en bij kleine podia alvorens de stap te nemen om de rest van Europa te bestormen. Geleidelijk aan en met elke nieuwe cd release begaven ze zich verder over de grenzen. Aangekomen bij het vierde album ‘Babylon’ hebben ze inmiddels het grootste gedeelte van Europa en zelfs Japan wel weten te bereiken.     

Al bij het zien van de hoes weten we dat we wat mafs kunnen verwachten van de drie heren. Een menu kaart voor verschillende broodjes donêr kebab toont ons de titels van de te luisteren nummers. Ook de eerste geluiden doen ons vermoeden dat dit een ervaring gaat worden die we moeilijk met iets anders kunnen vergelijken want echt te categoriseren is dit trio niet, de noemers noise rock en heavy metal zijn niet toereikend genoeg voor wat ze voortbrengen.

Met het eerste nummer ‘Bombadilhom’ wanen we ons even in de apenheul door het gegrom, grunten en gehuil van dit uiterst maffe trio Fransozen. De keuze die gemaakt is om geen gewone gitaar te gebruiken maar juist twee basgitaren geeft de groep een apart geluid.

Maar qua vocalisatie, die tussen de bijna niet te categoriseren muziekstijl opdaagt, vallen ze wel eens in herhaling. De geluiden die gemaakt worden kunnen nog het best omschreven worden als een nu metal vorm van scatten her en der heeft het wat weg van Jonathan Davis van Korn  vooral op ‘Sboub’ is deze overeenkomst zeer duidelijk te horen.

Een vogelachtige lokroep in ‘Miozopor’ wordt gecombineerd met een stemmetje dat ons doet terug denken aan die van het Engelse clay-motion figuurtje Morph. Nee, deze experimentele sound was zeker niet de makkelijkste om ons in te vinden maar vreemd genoeg gingen bij ons toch de voetjes bewegen.

De trippy vocale uitingen worden krachtig bijgestaan door de duizelingwekkend donderende drums van Kévin Le Quellec en de tweetal basgitaren van Vincent Urbani en Thomas Coltat.  Muzikaal is er door deze zware basgitaar bezetting enige overeenkomst met bands als The Ex, NoMeansNo of Primus.

Door het zware diepe geluid van de gekozen instrumenten is de sound wat aan de donkere kant maar deze word door de merkwaardige zangstijl van de drie heren prima uitgebalanceerd. Na de negen tracks komen we weer nuchter met onze benen op de grond en zijn we voorlopig even uit geëxperimenteerd na ‘Babylon’ welke ons achter liet met het gevoel onder invloed te zijn geweest.

Tracklist: Bombadilhom/ Ouzfat/ Sboub/ Electromax/ Tapadi/ Miozopor/ Zirath/ Sblaf/ Mambossa

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s