Heideroosjes, ‘Cease Fire’

Heideroosjes_Cease-Fire_cover
Released: 2011
Site: http://www.heideroosjes.com

Aftellen is begonnen

Het zal stiller worden in Nederland, want na tweeëntwintig jaar stoppen de Limburgse punkers van de Heideroosjes ermee. Na de ontvangen Edison, de vele optredens over de wereld, de verscheidene festivals als Pinkpop en Lowlands en de soms vreemde muzikale coöperaties, is het genoeg geweest. De vriendengroep die al sinds hun veertiende samenspeelt, trekt de stekker eruit.

Stilletjes verdwijnen de vier echter niet van het podium. Ze doken de studio in voor dit tumultueuze laatste album: een release die niet zonder een goed gevulde eindtournee kan. Negen volle maanden in het nieuwe jaar zullen ze nog van zich laten horen, daarna is het over en uit met het schoppen tegen heilige huisjes en Nederland de spiegel voorhouden.

De (eind)streep wordt getrokken in de snelle punkrock-track ‘Tot hier!’ waarin de gevolgde reis van de band wordt bezongen en die zijn vervolg krijgt in ‘Weg van de meeste weerstand’. Marco Roelofs zingt over de dromen van zijn veertienjarige zelf: eerst met een oude gitaar tot de platgespeelde festivals en waarom er nu eigenlijk mee gestopt wordt? ‘Omdat het nooit meer mooier wordt dan het ooit was.’ Er is ook ruimte voor een cover, ditmaal is het ‘Tussen de liefde en de leegte’ van Stef Bos; dat met meer pit gespeeld wordt dan het origineel, lekker klinkt en ook perfect past binnen het afscheidsthema.

Niet alles hakt er muzikaal keihard in. De ballade-achtige intro van ‘Dansen met de dood’, waarin het verhaal van een soldaat in oorlogsgebied centraal staat, doet ons hart bloeden. Compleet tegenovergesteld is ‘Knetterhard’ waar de bandleden afscheid van elkaar nemen met mooie herinneringen aan het toeren. Een moderne Romeo en Juliet vinden we in ‘Burka blues’: een getatoeëerde jongen en een gesluierde moslima breken de grenzen open tussen het Oosten en Westen. Het schietdrama dat zich afspeelde in Noorwegen krijgt met ‘Utoya dreams’ een plek op het album, als een strijdlied en een hart onder de riem. Met hekkensluiter ‘Dan zal ik mijn bakkes houwe!’laten de mannen nog horen waarom ze punk zijn: schoppen tegen alles, dus ook protesteren tegen domme regeltjes en andere narigheden.

De mix tussen Nederlands, waarin Roelofs het best zijn ei kwijt kan, en Engelstalige powerhouse-tracks op ‘Cease fire’, evenals de verdeling van afscheidssongs en maatschappijkritische tracks zorgt voor een waardig eindresultaat. Dit is dan ook een eerste keer dat wij hopen dat een staakt het vuren verbroken zal worden. Met een glas ‘Pu-pu-punica’ heffen we een toost aan Marco, Frank, Fred en Igor, bedankt!

Tracks: Tot hier! / Weg van de meeste weerstand / Road of mistakes / Tussen de liefde en de leegte / Dansen met de dood / Knetterhard / Ten years / Moantains / Burka blues / Utoya dreams / Dan zal ik mijn bakkes houwe!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s