Guano Apes, ‘Bel air’

GuanoApes_BelAir_cover
Released:
2011
Site: http://www.guanoapes.org/

Uitgebrulde aapjes

Toen in 2005 de handdoek in de ring werd gegooid waren er heel wat droevige fans. Maar na soloprojecten van de bandleden – waaronder Nasic’s ‘The signal’ – was Guano Apes na vier jaar toch terug voor enkele concerten. Ze vielen in de smaak. Reden genoeg voor een doorstart. Maar hun afwezigheid heeft ze geen goed gedaan. De fijne punkrock die we ons herinneren, met nummers zoals ‘Lord’s of the boards’ en ‘Open your eyes’, is nu ingeruild voor tamme poprock.

Nergens nog krijgen we de rauwe en felle uithalen van Sandra Nasic te horen. Avril Lavigne of Gwen Stefanie hadden het net zo goed kunnen zingen. De cover voor dit vierde album had een hint moeten zijn. Nasic, in een jurkje en op hakken, is niet meer het punkbeest van voorheen. Dat zorgt ervoor dat dit album er eentje is van dertien in een dozijn, zonder de herkenbaarheid van vroeger.

Bij ‘Sunday lover’ denken we eerst nog de verkeerde cd in de speler te hebben gelegd: synthesizers, clean en saai stemgeluid van Nasic en oninteressante gitaarriffs. Het tempo is hoog, maar nergens staat de boog strak gespannen. Eerste single ‘Oh what a night’ heeft de airwaves al bereikt en wordt redelijk opgepikt door het commerciële publiek, maar doet de oude fans niet juichen. Zelfs al halen ze eventjes de oude sound boven. Goed rijmende teksten weet de band nog wel voort te brengen, want de woordenstroom vloeit prettig.

In ‘When the ships arrive’ krijgen we weer het oh-oh-oh-lijntje om onze oren gesmeten, dat ook werd gebruikt in ‘Sunday lover’. De rem wordt er flink opgegooid in de ballad ‘This time’. Ook bij ‘Fire in your eyes’ is het melodieuze rock wat de klok slaat. Nu was de band daar op eerdere albums ook niet vies van, maar toen zat er toch meer power in.

‘She’s a killer’ doet ons even denken dat ze het oude trucje nog wel kennen. Stevige vocalen, ruig gitaarwerk en ditmaal goed ingezet synthesizerwerk. Toch haalt het makke refrein deze track onderuit. Ook ‘Tiger’, hoewel een van de betere tracks, heeft het niet helemaal. De kracht van vroeger dringt her en der door, maar we horen opnieuw een zwak refrein. Afsluiter ‘Trust’ mag zich ook bij die paar tracks scharen waar we de Guano Apes nog wel in herkennen.

‘Bel air’ is geen slecht album, daar zijn we eerlijk in. Toch geldt ook hier de dooddoener ‘vroeger waren ze beter’. Wij verwachten van Guano Apes dat ze echt de longen uit het lijf schreeuwen. Een glorieuze comeback is dit zeker niet.

Tracks: Sunday lover / Oh what a night / When the ships arrive / This time / She’s a killer / Tiger / Fanman / All I wanna do / Fire in your eyes / Trust

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s