Frankie rose and the outs – ‘Frankie rose and the outs’

FrankieRoseAndTheOuts_FrankieRoseAndTheOuts
Released: 2010
Site: http://www.missfrankierose.com/

op eigen kracht

Frankie Rose heeft nogal wat gehopt van band naar band. Zo drumde ze bij garage rockers ‘Crystal Stilts’, op “I will be” het debuut van de ‘Dum Dum Girls’ en bij ‘Vivian Girls’ die ze mede heeft opgericht. Blijkbaar heeft Frankie een goede neus voor het uitpikken van doorbrekende groepen in de indie/shoegaze beweging. Toch vertrok ze bij allemaal na hun doorbraak om nu met haar eigen band op de proppen te komen. Ze stapt zelfs vanachter haar drumkit vandaan om te zingen en gitaar te spelen. En hoe, samen met de andere dames worden er prachtige warme vocale harmonieën gemaakt verpakt in een mix van  lo/fi, jaren 60 pop en garage rock. Als of ze de ‘Cocteau Twins’ ,‘The Velvet Underground’, ‘Phil Spector’, ‘the Jesus and Mary Chain’, en ‘the Shangri Las’ in een blender heeft gegooid met een flinke scheut zoete stemmen. Album opener ‘Hollow life’ die zich vanuit de nevelen onttrekt is met de bezetting van zijn spookachtige orgel, tamboerijn en zelfs sleebellen en de uiterst gebalanceerde harmonieën een lust voor het oor.

De warm/koud overgang naar de meer punk pop-achtige ‘Candy’ is dan wel verbazingwekkend, een vreemde verdeling maar dat is ze gauw vergeven  Een compact nummer met zijn klassieke gitaarriffs dat nergens wordt opgevuld of aangelengd. ‘That’s what people told me’ gaat hier perfect in mee erg edgy en post punk.

Frankie weet op het rockabilly-achtige ’Must be nice’ met zelfs het simpele “La la la” refreintje onze oren te strelen.  ‘Girlfriend island’, gevuld met feedback en echo’s weet toch door het verdacht simpele refrein ons zo mee te laten neuriën.

Tot slot ‘Save me’, waarin nu wat meer tijd wordt genomen om de subtiliteit van de harmonieën, de herhalende melodie en het atmosferische gitaarspel op de luisteraar los te laten. Gedurende de ruim 4 minuten zwelt het gitaarwerk aan van subtiel naar bijna overwelmend.  Het album bevat naast het eigen werk ook nog de uitgeklede cover van Arthur Russell’s ‘You can make me feel bad’ geheel niet verkeerd overigens met het zoete stemgeluid van de dames.

Een cd die lekker hard gedraaid moet worden, met zijn zeer korte nummers grotendeels rond de 2 minuten, zul je net als ons na dat klein half uur zin hebben in meer. Nu maar hopen dat Frankie ditmaal langer betrokken blijft want hier willen wij veel meer van gaan horen.

Track list: Hollow life/ Candy/ Little brown haired girls/ Lullaby for roads and miles/ That’s what people told me/ Memo/ Must be nice/ Girlfriend island/ You can make me feel bad/ Don’t thread/ Save me

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s