Flash Fiktion, ‘Flash Fiktion’

flash_fiktion_-_flash_fiktion
Released:
2012
Site: https://flashfiktionmusic.bandcamp.com

Ansichtkaartdeuntjes

Om aan het grauwe gevoel van hun Zuid-Londense wijk te ontsnappen vormden Matt Bishop en Ollie Thomas samen met een vriend de band Switches, waarmee ze een klein succesje boekten door hun bijdrage aan de soundtrack van ‘Jumper’. Maar deze groep werd snel opgedoekt en in de plaats kwam de psychedelische indie-electro van Flash Fiktion met als aanwinst drummer Dan Peranic.

Tweeënhalf jaar werd er geschaafd en gesneden totdat er elf knallende tracks op deze debuutplaat stonden. Flash Fiktion is dan ook het krachtigst met zijn aangrijpende teksten die tegelijk kort genoeg zijn om op een ansichtkaart te passen. De nummers die het drietal voortbrengt zijn getekend door de invloeden van Klaxons, Simian Mobile Disco en Hot Chip. Maar ze weten door Peranics vloeiende Cubaanse percussiestijl en de dreigende toon van Bishop toch een originelere geluid neer te zetten.

Of dit alles zonder geestverruimende middelen is gemaakt durven we niet te zeggen, zeker niet als we de eerste twee tracks horen. De synthesizers, samples, drums en gitaar stromen in een energiek tempo voorbij in het MDMA-ondergedompelde ‘Me and mr E’ en het trippende ‘Capsules of sun’ waarin gezongen wordt over een meisje dat afglijdt in een heroïneverslaving.

Het zijn de wat langere tracks waar de bal misgeslagen wordt. Het met electro glam gevulde ‘The rapture of your design’ gaat te lang door en het funky ‘Metamorphosis’ mist ondanks de strakke gitaar en het drumwerk dat beetje power om echt een aanstekelijke song te zijn. ‘Nautikal girl’ vervult al helemaal niet onze meerminnendromen en verdrinkt dan ook in vergelijking met de rest van de cd.

Maar dat vergeven we Flash Fiktion wanneer het verontrustende ‘Leni’ door de boxen knalt. Vuige gitaarpop à la The Strokes over een in een kooi opgesloten jongen. Qua onderwerp valt het wat verkeerd, maar instrumentaal is het om van te smullen. Dromeriger en warmer is het allemaal in ‘Science of sleep’ en ‘176’ waar de powerpopstijl van ‘Electric Light Orchestra’ wordt aangeboord.

Afsluiter ‘Tomorrow’s people’ ramt ons de plaat uit in een mix van Klaxons en Arctic Monkeys. En laat ons achter met het gevoel dat we nog veel leukere dingen kunnen verwachten van dit trio. Ze hebben met hun levendige muziek het landschap van Zuid-Londen zeker kleur gegeven. Een kleur die zich makkelijk kan verspreiden naar andere steden die wat opfleuring kunnen gebruiken.

Tracks: Me and Mr E / Capsules of sun /The rapture of your design / Metamorphosise /Artificial colours /Leni / Mo’ ping pong / Science of sleep / 176 / Nautikal girl / Tomorrow’s people

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s