Father John Misty, ‘Fear fun’

fatherjohnmisty_fearfun
Released: 2012
Site: http://www.fatherjohnmisty.net/

Omgedoopt tot folk

Joshua Tillman besloot begin dit jaar uit Fleet Foxes te stappen. Iets wat hem niet in de koude kleren ging zitten. Een depressie in combinatie met genoeg geestverruimende paddo’s kregen hem uiteindelijk weer tot het schrijven van nieuwe liedjes. Een zeer persoonlijk maar daarnaast ook bij vlagen humoristisch album als resultaat. Uitgebracht bij een bekende van hem, namelijk hetzelfde label en producent als die van Fleet foxes, Sub Pop en producer Phil Ek.

We kunnen niet spreken van een debuutalbum want Tillman heeft op eigen naam al soloalbums uitgebracht, zoals de in 2009 verschenen ‘Vacilando territory blues’ en ‘Year in the kingdom’. Maar dankzij wat de fungi en een lichte depressie vond er een kleine wedergeboorte plaats bij Tillman. De nieuwe incarnatie heet ‘Father John Misty’.

Met een stem die al vaker vergeleken is met die van Roy Orbison, in combinatie met droge humor in de teksten als die van Louden Wainwright III, wordt alles samengesmeed in het folkgenre van de jaren zeventig.

De muzikale toon voor het album wordt gezet met albumopener ‘Funtimes in Babylon’ met zijn zoete melodieën in de stijl van Grant Lee Philips die zich draperen over de songtekst. Begeleid door het lichte pianospel, de tamboerijn en bijna weggefilterd achtergrondzang.

Tillmans vocale bereik wordt opgerekt in de falsetto harmonieën van ‘Nancy from now on’. Dat als een dromerig en ingetogen Rufus Wainwright-nummer klinkt. Maar het kan ook gruiziger en stampender zoals in ‘Hollywood forever cemetery sings’ waar de drums en tamboerijn de beat stevig neerleggen.

Een vleugje blues rock voegt zich bij de folkstijl in ‘I’m writing a novel’ dat verwijst naar de gebaande weg van inspiratie voor deze liedjes. Een gospeltoon wordt daarna aangeslagen met het koor in ‘O I long to feel your arms around me’ en het hammondorgel. Ook de depressie zelf komt aan bod in ‘Misty’s nightmares 1 & 2’. Verfijnd en breekbaar begint ‘Only son of the ladiesman’ maar groeit uit door de door Tillman ingezette drumbeat en aansterkende vocalen. Funky is ‘This is Sally Hatchet’ met zijn snerpende elektrische gitaar. Om vervolgens weer over te stappen naar upbeat en vrolijk in een countrystijl met ‘Tee pees 1-12’.

Een tegenhanger is altijd nodig om te kunnen appreciëren wat je liefhebt. En dat heeft Tillman hier zeker duidelijk gemaakt. De scherpste snede in zijn teksten op ‘Fear fun’ heeft hij verdomd mooi ingepakt. Daarmee maar weer eens duidelijk makend dat lijden voor de kunst soms nodig is.

Tracks: Funtimes in Babylon/Nancy from now on/Hollywood forever cemetery sings/I’m writing a novel/O I long to feel your arms around me/Misty’s nightmares 1 & 2/Only son of the ladiesman/This is Sally Hatchet/Well, you can do it without me/Now I’m learning to love the war/Tee pees 1-12/Everyman needs a companion

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s