Bush – The sea of memories

Bush - The Sea of Memories
Released:
2011
Site: http://bushofficial.com

Herinneringen ophalen

Zo hard als Bush van start ging met debuutalbum ‘Sixteen Stone’, denk aan ‘Machinehead’ en ‘Glycerine’, die het gapende gat vulde van de kort daarvoor overleden Kurt Cobain, zo snel waren ze ook weer uitgerangeerd. Verandering van tijdsgeest, muziekstijlen en de niet meer behaalde kracht van het eerste album waren voor de band de doodsteek.

Dus trok de Britse post-grungegroep Bush in 2002, na de geflopte release van ‘Golden state’, de stekker eruit. De leden gingen elk hun weg. Frontman Gavin Rossdale stelde de band Institute samen, produceerde een soloalbum maar beide projecten waren evenmin een succes. Gelukkig was eega Gwen Stefani succesvoller het afgelopen decennium. Ondanks de revivalhype van alles jaren negentig zijn niet alle leden even happig geweest op een doorstart. Nigel Pulsford en Dave Parsons zijn vervangen door Chris Traynor (Institute, Blur) en Corey Britz (The Calling).

‘The mirror of the signs’ ramt zich een weg naar onze trommelvliezen door de strakke percussie van Robin Goodridge. Het rauwe stemgeluid van Rossdale zorgt bij ons voor een kleine reis in de tijd. Dit klinkt veel belovend. De single ‘The Sound of winter’ bindt iets in op de voorgaande track, maar dankzij de powerriffs van nieuweling Chris Taynor wordt het gauw duidelijk waarom er voor dit nummer is gekozen als parade paardje.

Domper op ons revivalfeestje is het langdradige en voor deze band te poppy klinkende, ‘The afterlife’. Gelukkig is daar de piano ballade ‘All Night Doctors’ met het eerste rustpunt waarin Rossdales licht gruizige stem extra mooi uitkomt. De geleidelijke toevoeging van de rauwe gitaarlijn speelt daar perfect op in. Het is dan geen tweede Glycerine, maar wel een song die je raakt.

Mijmerende songteksten over verkeerde keuzes en de gevolgen krijgen we voor onze kiezen in ‘Red light’, benadrukt met de dreigende drumpartij en de vette riffs. Jammer genoeg vliegt de tweede helft van het album als een waas aan ons voorbij, tracks als ‘Stand up’, ‘I believe in you’ en ‘The heart of the matter’ zijn geen succes en klinken zielloos ondanks Rossdales power vocalen.

Zelfs ‘Be still my love’, een warme ballade, kan ons hart niet genoeg bekoren om de cd nog eens te draaien. Het verleden hoort blijkbaar toch in het verleden. Met de ‘The sea of memories’ wordt weer wat leven geblazen in Bush. De oude grungers hebben met de ommezwaai naar gitaarrock en Britpop geprobeerd de band commerciëler te laten klinken, wat resulteert in een niet zo wereldschokkend album dat wel een enkele luisterbeurt waard is.

Tracks:  The mirror of the signs/ The sound of winter/ All my life/ The afterlife/ All night doctors/ Baby come home/ Red light/ She’s a stallion/ I believe in you/ Stand up/ The heart of the matter/ Be still my love

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s