Bruce Bherman, ‘Untagged Friends’

BruceBherman_UntaggedFriends
Released:
2010
Site: http://www.brucebherman.com

Lage landen Americana

We geven eerlijk toe niet eerder van de Gentse singer-songwriter Bruce Bherman gehoord te hebben triest eigenlijk aangezien hij al 5 albums op naam heeft staan sinds hij solo de gitaar ter hand nam in 1999. Het is dus tijd dat de noordelijke buren gaan genieten van deze artiest. In november werd de dubbel-cd uitgebracht en kort daarna stond Bherman al op Crossing Border in Den Haag te spelen. Duidelijk een stap in de goede richting om ook in het koude kikkerlandje in de spotlight te geraken. De opnames van het album werden verdeeld over de Jet studio in Brussel en Beechhouse in Nashville waar hij uiteindelijk ook bewerkt werd door Mark Nevers (Lambchop).

Over de 18 tracks wordt Bherman bijgestaan door muzikanten van beide zijde van de oceaan zo horen we Lambchop-ers Tony Crow (piano) en  Kurt Wagner (gitaar) en diens nieuwe KORT bandmaatje Cortney Tidwell (zang), evenals Flip Kowlier-ers Karel De Backer (percussie) & Pieter Van Buyten (contrabass, bass) met daarnaast nog een behoorlijke groep die vooral de snaren sectie vulling geven want gitaar heavy is dit album wel. Lage landen Americana is wat kort door de bocht aangezien er ook uit andere vaatjes is getapt als rock, blues, en pop. Bherman’s stemgeluid nauw verwant aan die van Leonard Cohen en Nick Drake duwt het dan wel weer terug richting de alt country.

‘Dreamer’ trakteert op de pedalsteel gitaar kenmerkend voor het genre maar kundig samengevoegd met het Norah Jones-achtige pianospel en de mix van de ying-yang sound van de stemmen van Bherman en Tidwell. ‘Absinth’ ligt agressiever in het gehoor door een krachterige inzet van Wowo Speans gitaar, met zelfs een beetje funk door het Hammond gebruik. Het valt op dat de toevoeging van Tidwell’s warme stem de zangpartijen oplift zo ook weer in het schone ‘Darkened Canyon’ en ‘ I’ll Wait For You In Line’ die de 2e cd opent, echt zo’n liefdessong die je hart doet breken. De niet akoestische versie van ‘White And Blue’ is uitermate goed gevuld met verscheidene snaarinstrumenten waarvan wij alleen kunnen zeggen dat ze qua gehoor perfect bij elkaar passen met een dromerig resultaat. Het wordt feller in ‘I Was Smiling’ waar de gitaren venijnig happen en Bherman’s stemgeluid eindelijk passend klinkt met de inhoud. Het afscheid met ‘The Goodbye Song’ is bijna een perfect liefkozend einde tot we de akoestische versie horen.

Al waren de akoestische versies niet te versmaden voor ons kwamen ze toch een beetje als mosterd na de maaltijd. We hadden dan ook liever gezien dat de vollere interpretaties achterwegen gelaten waren.

Tracklist: cd1: Dreamer/ Absinth/ Big sized girl/ Darkened canyon/ Radiogirl/ Fly high/ You said, you said/ Rumours/ To the office – cd2: I’ll wait for you in line/ Pinky girl/ White and blue/ I was smiling/ slowdown/ The goodbye song/ I was smiling (akoestisch)/ White and blue(akoestisch)/ The goodbye song(akoestisch)

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s