Admiral Fallow, ‘Tree bursts in snow’

admiralfallow
Released: 2012
Site: http://admiralfallow.com/

Explosies in de sneeuw

Pas na een naamsverandering – de band heette Brother Louis Collective – en de goede ontvangst van debuutalbum ‘Boots met my face’ in 2011 ging het Admiral Fallow wat voor de wind. Met hun Schotse folk en Americana mix, gevuld met grootse geluiden en epische refreinen opgebouwd uit een diversiteit aan instrumenten zoals de fluit, klarinet, melodica, piano naast standaard drumstel en gitaar, leggen ze de lat muzikaal hoog. Hoger dan bijvoorbeeld Mumford & Sons, waar ze helaas zowel door vriend als vijand alsmaar mee worden vergeleken.
Dit album heeft een compacter geluid dan zijn voorganger, ondanks de uitbreiding in het instrumentarium. Zanger/gitarist Louis Abbott laat ook meer van zijn eigen leven terugkomen in zijn teksten met onderwerpen als oorlogsgeweld, familieomstandigheden en de favoriete drinkgelegenheid in Glasgow.

De band is op zijn best in de langere tracks als albumopener ‘Tree burst’, die begint met het delicate stemgeluid van zangeres en fluitiste Sarah Hayes dat prachtig afsteekt tegen de gruizige Schots geaccentueerde mompelstem van Abbott. De track spreidt zijn harmonievleugels van de minimale begeleiding van piano en gitaar geleidelijk uit tot een haast orkestraal wondertje. Evenals in Elbow-achtige ballade ‘Old fools’ en het spirituele ‘Isn’t this world enough??’, waar dan weer de handen uit de mouwen worden gestoken, zodat er flink meegeklapt kan worden met de piano-gospel song.

De voetjes stilhouden wordt moeilijk gemaakt door het kritische ‘The paper trench’, dat de economische crisis in zijn tekstuele vizier neemt, het uptempo ‘Guest of the government’ en persoonlijke ‘Brother’. In al deze songs nodigt de drumlijn uit tot mee stampen en weet de lieflijke fluit van Hayes zich tussen het zware gitaar- en drumbombasten heen te zwieren. In ‘The way you were raised’ met sombere tekst zorgt ze zelfs voor een mooi lichtpuntje.

Een minpunt op de cd is de langdradige spijtbetuiging in het met strijkkwartet en klarinet rijkelijk bedeelde ‘Burn’. De bedenkelijkheid van succes wordt bezongen in ‘Oh, Oscar’. De treurige noten van melodica en klarinet dompelen het thema onder in tragiek. Maar door de eerlijke en intelligente schrijfstijl van Abbott, waarmee hij de harmonieën, arrangementen en instrumenten naadloos doet versmelten, blijft het ook na meerdere luisterbeurten intrigerend.

Als deze vijf uit Glasgow ‘Boots met my face’ voor ‘Sigh No More’ van Mumford & Sons hadden uitgebracht, was Admiral Fallow wellicht de mediahype geworden en werden de Londenaren constant met hen vergeleken.

Tracks: • Tree burst • The paper trench • Guest of the government • Beetle in the box • Old fools • Isn’t this world enough?? • Brother • The way you were raised • Burn • Oh, Oscar

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s