G O T V – ‘Aminal Planet’

g o t v
stijl:
rock
wat: ep
label/eigen beheer: eigen beheer

Het gekke, evenals het ondeugende, van de heren komt gelijk goed naar voren. Zowel in het artwork van de hoes, dat ons wat doet denken aan de Gorillaz, als de begeleidende brief die ons een moment op het verkeerde been zette met zijn Department of the Airforce letterhoofd en geprinte koffievlek en lipstick zoen onderaan. In beide gevallen is het een “leuke touch” en daarnaast is het ook slim, want dit zal ons zeker een lange tijd bijblijven. Het Leidse viertal Rolf Kluit (bas), Mathias Janmaat (gitaar), Richard van Rooijen (gitaar) en Tobias Ponsioen (drums, samples), overigens ook allemaal vocaal terug te horen op deze ep, weet in de pers met hun grappende en grollende uitspraken over onder meer de bandnaam G O T V wel de interesse te prikkelen. Want waar staan die letters nu helemaal voor? Is het misschien “Group Of Tactical Vinyards”, “Grumpy Old Tulsa Vagabond” of is het toch “Gnomes Often Test Vicodin”. Eigenlijk maakt het niets uit, want wanneer ze je eenmaal zover hebben dat je gaat luisteren, doet de muziek de rest.

Daarom is het misschien wat oneerbiedig om de groep enkel en alleen onder het genre rock te plaatsen, aangezien er vele rockstijlen met elkaar worden versmolten. Het eindresultaat is dat elke track flink varieert en ze het voor elkaar hebben gekregen om met deze eerste opname niet in de saaie middenmoot te vallen. Gelijk al beginnend met een strakke oldschool rockbeat in ‘Boiler Room’ á la Danko Jones die aangevuld wordt met scherp en venijnig gitaarwerk. Ook de tweede song ‘Too Long’ is erg vermakelijk.

Wat minder hard gaat het er bij ‘Social Asylum’ aan toe; met zijn zachte intro en gebruik van dromerige samples denken we bijna op theevisite te zijn bij de Mad Hatter, als deze een rockband zou hebben uitgenodigd. Verder doormusicerend in deze vreemde stijl komen ze vervolgens met ‘1 2 4 5’. Het best te omschrijven als een heerlijke kakofonie met bijna lugubere carnavaleske trekjes. Tot slot eindigen we met ‘My Friend Denied The Holocaust’ waar alle registers opengetrokken worden en er met volle kracht wordt losgebeukt en gegild, maar dan ben je verrast wanneer er na vier minuten opeens een lange stilte valt. We checken nog even voor de zekerheid, nee, de cd loopt nog, wanneer er plotsklaps enkel nog een “hallo” te horen is als afsluiter. We voelen ons eerst beroofd van de kans om nog wat langer van deze mannen te kunnen genieten, maar beseffen dan dat ook deze lange gedurfde stilte toch wel degelijk iets toevoegt.

Wij zijn na het luisteren van deze kleine twintig minuten zeker benieuwd wat er nog meer in de hoofden van deze heren rondgaat en nieuwsgierig of we dat ook snel kunnen gaan terughoren op een volledig album.

aantal tracks: 5
speelduur: 23:25 minuten
site:http://www.myspace.com/gotvmusic

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s