The SelfEmployed – ‘Highway Society’

the selfemployed
stijl:
rock/pop-rock/alternatief
wat: cd
label/eigen beheer: Kletter Recordings/Dying Giraffe Recordings/Munich/V2

Wie bij het beluisteren van deze cd denkt “zijn dat niet de mannen van T.IF.T?” heeft naast een goed gehoor ook nog eens groot gelijk. Het viertal heeft een kleine media make-over gemaakt zodat de band, die in 2007 nog de Amsterdamse Popprijs won, zich naast de nationale nu ook kan richten op de internationale markt.

Een goede zet, want de triomftocht langs de Nederlandse podia en festivals, zoals de Amsterdamse Uitmarkt, Indian Summer, Paradiso en Eurosonic/Noorderslag, die twee jaar geleden werd ingezet zou na de release van deze cd best wel eens een vervolg kunnen krijgen. Zeker als we af gaan op de enorme animo voor de cd-release, die eind vorige maand gepland was in Panama maar die door de grote aantal aanwezige verplaatst werd naar de Melkweg.

Onder de deskundige begeleiding van producent Rob Klerkx, de drummer van Moke, heeft the SelfEmployed het debuutalbum opgenomen. Met zijn elf tracks mag de goed gevulde ‘Highway Society’ er zeker wezen. De muzikale bezetting van de groep is nog steeds hetzelfde. Jos van Geffen legt naast zijn gitaarwerk nog steeds de vocale basis, Paul Bos (gitaar) jamt nog lekker mee, evenals de strakke baselines van Daan van der Linden (basgitaar) en Rory van der Graaf (drums) met de hartslag van de band. Maar er is wel het een en ander bijgeschaafd en verfijnd bij de heren, wat niet wil zeggen dat er nu geen plaats meer is voor verdere verbeteringen. Op een snelweg kan je met 180 voorbij scheuren maar tevens ook in een file stil komen te staan; hetzelfde kan gezegd worden van de verschillende tracks op ‘Highway Society’

‘Clever’ zorgt dat we met een fikse vaart van start gaan, een nummer waar de band met grommende motoren de weg op schiet. Een goed begin, zeker omdat dit ook de eerste single zal zijn. Strak en snel gitaarwerk en bezielde zang met op de achtergrond de donderende drums van Rory. ‘Just A Routine’ is eveneens erg intens een goede voortzetting van de gekozen stijl. In ‘Play’ schroeven ze het tempo even wat naar beneden. Goed want afwisseling is ook nodig, een cd met alleen maar snelle tracks zou wat monotoon kunnen aandoen. Al prefereren wij juist wel die songs.

Ook wat meer ingebonden maar titeltrack ‘Highway Society’ heeft dan wel het beetje extra dat ons geïnteresseerd blijft houden. De stemmen van het viertal worden hier prachtig verweven in aangename harmonieën. Met ‘Now Is The Time’ wanen we ons bijna op een open stuk wegdek met fantastische uitzichten. Een verademing voor ons als luisteraar, sereen met een prachtige opbouw naar de zeer overtuigende afsluiting.

‘Utopia’ heeft power, met teksten als “come and see it through my eyes” is het een van de betere rocksongs op deze geluidsdrager. ‘Paranoide Mind’ kan ons iets minder bekoren, ondanks de gitaarkunsten van Paul, Jos en Daan in het tweede gedeelte van het nummer. ‘The Silence’ is dan weer zo’n lied dat je vrolijk stemt, kort, krachtig, en zonder poespas. Lekker om op mee te swingen tijdens een live optreden.

‘My Medicine’ heeft net als ‘Now Is The Time’ een fantastische opbouw naar een crescendo. Het lijkt of de mannen daar in uitblinken, soms een wat zwak begin om dan te eindigen met een einde waarvan we alleen maar kunnen smullen. Ook ‘Guard Me’ is geen track die ons lang zal bijblijven, het is redelijk weg te luisteren pop-rock maar heeft tekstueel noch muzikaal enige echte aantrekkingskracht. De laatste van de elf is ‘Unborn’ en hier kunnen we als muziekluisteraar weer van smullen. De meerdere muzikale en vocale lagen zijn een perfecte afsluiter voor de eerste afgelegde kilometers van The SelfEmployed. Een ware lust voor het oor.

Het thema van de jachtige maatschappij wordt met het gekozen artwork, een time-laps foto van een drukke snelweg, perfect aangevuld. De knappe koppies van de heren op de binnenkant van de hoes is dan voor de vrouwelijke fans natuurlijk ook erg leuk. Ons oordeel, er is goed aan “de weg” gewerkt, laat The SelfEmployed nu maar vol gas geven richting de poppodia.

aantal tracks: 11
speelduur: 39:53 minuten
site: http://www.theselfemployed.nl/

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s