NO Blues – ‘Hela Hela’

no blues hela
stijl:
arabicana/folk/blues/wereldmuziek
wat: cd
label/eigen beheer: Productiehuis ON

Al eerder spraken we over East meets West bij de bespreking van ‘Lumen’ en dat is wederom wat er van dit album verwacht kan worden. De vaste bandleden Ad Meurs (gitaar, zang), Anne-Maarten van Heuvelen (bass, zang) en, Haytham Safia (U’d (Arabische luit), zang) ditmaal bijgestaan door de Palestijnse gastmuzikanten Morad Koury (viool), Shereene Danial (zang) en de Sudanees Osama Maleegi (percussie, U’d) wat deze cd naast de Arabische sferen ook een Afrikaans tintje meegeeft.

Beide culturele invloeden zijn duidelijk aanwezig in ‘Long Legged Woman’ welke zijn inspiratie haalt uit Freddie Kings’ ‘Big Legged Woman’ zo is er de bluesy gitaarslide en knauwerige zang van Anne Maarten aan het begin van de track, met daar tegenover het oosterse gezang van Shereene Danial. Deze twee geluiden mengen zich moeiteloos in de bekende NO blues sound. Het oosterse ritme van ‘Le’ bewerkstelligd door de percussie van Osama Maleegi wederom gecombineerd met de gitaarslides van Ad Meurs zorgen voor een dromerige vorm van blues.

In ‘Waywack’ krijgen we te maken met een uitdagendere samenzang tussen Ad en Shereene waarbij de tweetaligheid bijna een extra instrument wordt. Dit alles wordt dan nog eens ondergedompeld met gitaar picking en stroperige viool-lijnen. Het instrumentale ‘Longa Riad’ heeft wat meer pit en tempo dan de voorgaande songs en er klinkt iets Hongaars of Slavisch in de opzet door. Er wordt dus uit verscheidene muzikale vaatjes getapt.

‘Hela Hela’ begint als een “good old” country-song gezongen door Ad Meurs en Ankie Keultjes maar door het andere instrumentarium en de bijval van de gast-artiesten wordt deze “western” gauw omgeturnd tot een Arabische fantasie. Vertrouwd werk dus van NO Blues, maar ondanks dat we dit mix en match genre onder de naam Arabicana al kennen van de albums ‘Farewell Shalabiye’, ‘Ya Dunya’ en ‘Lumen’ blijft het ons toch nog altijd fascinerend in de oren klinken.

Als er dan een track moest zijn die moet tonen dat NO Blues wel degelijk de blues-stijl aanhangt dan is dat toch wel ‘Be Good, Do Good’. Zowel instrumentaal met zijn percussie en gitaar-slides als in de vocals die zowel in het Engels als in het Arabisch even sterk klinken. Het dralende geluid van ‘The Whisper’ mist eigenlijk alleen nog het zware slagwerk van de big drum om zich te kunnen scharen onder de noemer “second line” een muziekstroming die wel vereenzelvigd wordt met New Orleans. Bluegrass is wat er dan weer bij ons in gedachte springt bij de eerste tonen van het instrumentale ‘Consolation’, waarin het uitstekende vioolwerk van Morad Koury de hoofdrolspeler is. Dit prachtige nummer dat vol verlangen zit is veruit onze favoriet.

Ook ditmaal weten ze ons dus gebiologeerd aan de boxen te kluisteren met hun laatste studioalbum. Voor ons was No Blues een van de prominentste Arabicana groepen, een fantastische muzikale samenwerking die ook mooi zou zijn in de rest van onze samenleving. ‘Hela Hela’ is een waardige afsluiter van de muzikale reis die ooit in 2005 begon als een eenmalig project. De wegen van de bandleden scheiden zich nu. Elk gaat een eigen creatieve richting op, maar wij hopen toch stiekem dat ze ooit weer samen zullen komen

aantal tracks: 12
speelduur: 49:57 minuten
site: http://www.noblues.nl/

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s