Omnia – ‘Musick And Poëtree’

omnia
stijl:
wereldmuziek/folk/celtic
wat: 2-cd
label/eigen beheer: Pagan Scum Records

Omnia was de laatste jaren wel een van de bekendere muzikale gezichten op verscheidene middeleeuwse- en fantasie festivals. Dat hangt zonder twijfel ook samen met het nodige aantal uitgebrachte cd’s, dit is alweer nummer dertien op de teller. Na een wat ongemakkelijke reorganisatie binnen de band in 2002 is er een verschuiving gekomen in de muziekstijl. Niet langer enkel Keltische geïnspireerde muziek maar een fusie met pop invloeden is wat de groep tegenwoordig doet.

De woordspelingen in de cd titels spreken al tot de verbeelding en daar doet de cd hoes zeker niet voor onder. Foto’s van de artiesten maken het plaatje compleet. De eerste cd ‘Musick’ brengt ons feestelijk en aards vermaak en is gevuld met vijf origineel geschreven tracks. Natuurlijk zijn er de onmiskenbare ministrelingen van Jennifer Evans-van der Harten die de harp, hurdy-gurdy en de bodhran beroeren, evenals het warme stemgeluid dat ze inbrengt. Ze wordt bijgestaan door didgeridoo speler Luka Aubri-Krieger, gitarist Joe Hennon, en de eveneens instrumentale duizendpoot “Sic” Evans-van der Harten met zang, fluit, bouzouki, en drums waarin hij wordt bijgestaan met de tribalbeats van Mich Rozek.

Albumopener ‘Free’ draait er niet omheen. Hier wordt door de leden van Omnia bezongen hoe anders ze zijn en dat dit een bewuste keuze is, een keuze die hen vrijheid heeft gegeven. Geen lyrisch hoogstandje maar het brengt wel de boodschap op een vrolijke manier over. Eveneens een glimlach op de lippen toverend is ‘Fee Ra Huri’. Breng ons een glas ale of mede en we wanen ons zo in de middeleeuwen. De melodie pakt je gewoon en het klinkt feestelijk en vrolijk en zelfs het gebruik van de didgeridoo doet niet vreemd aan. Wat donkerder wordt het bij ‘I Don’t Speak Human’. Dieren die de wereld aanzien en wat een blazoen de mensheid op de aarde is. Niet vreemd voor een groep die zich op moeder natuur heeft gericht en met deze song een soort moderne fabel met wolven en raven heeft geschreven. Een stuk inheemser klinkt ‘Xtatica’ dat net als ‘Fee Ra Huri’ vooral door de zang gedragen wordt.

Dan is er die tweede cd ‘Poëtree’, eigenlijk een uitstapje van Steve en Jenny, met covers van bestaande liedjes zoals ‘Lili Marleen’ bekend geworden door de versie van Marlène Dietrich en het klassieke nummer van Wim Sonneveld ‘Het Dorp’ Tja daar zit hem dan ook de crux, want met covers kunnen wij het in ieder geval niet laten om te vergelijken. Juist deze twee tracks kunnen ons niet bekoren misschien omdat ze beide te iconisch zijn je er beter niet aan zou moeten morrelen. De kleine tekstuele moderniseringen in ‘Het Dorp’ deden ons in ieder geval geen goed en daarbij kon zelfs de warme tweede stem van Jenny ons niet van gedachte veranderen. Dat er een zeer diverse keuze is gemaakt bij dit “Steve en Jenny project” blijkt wel als we Tenacious D’s ‘Fuck Her Gently’ en Nick Cave’s ‘Mercy Seat’ voorbij horen komen. Fans van Omnia zullen net als wij wat meer moeite hebben met deze tweede geluidsdrager, al zullen ‘Gröne Lunden’ en ‘Who Are You’ nog wel in het verwachtingspatroon vallen aangezien die wel in dezelfde muzikale lijn als de tracks van ‘Musick’ vallen.

Zo is de eerste cd van deze vrijbuiters en ongebonden zielen zeker de moeite waard, maar hebben we wat reserves bij het tweede schijfje.

aantal tracks: cd1: 5 / cd2: 7
speelduur: cd1: 20:25 minuten / cd2: 21:31 minuten
site: http://www.worldofomnia.com/

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s