Souldada – ‘Oer De Grins’

souldada
stijl:
wereldmuziek
wat: cd
label/eigen beheer: Marista Music

Souldada is voor ons al een stapje over de grens omdat er in het Fries gezongen wordt, maar we zijn van Souldada inmiddels wel gewend dat de groep met de muziek ook nog eens echt de grenzen overgaat. Een reis naar het verre Zuid Afrika was de inspiratie voor dit nieuwe album. De Friese liedjes van dichteres Baukje Wytsma worden op dit album aangevuld door die van de Afrikaanse auteur Carina Stander. Waarbij gitarist en componist Herman Woltman de muziek schreef bij de gevoelige teksten. Daarbij wordt er ook nog gezongen in beide talen met een enkele uitstap in het Engels en het Frans.

Het leed van de wereld wordt in thema’s als verdeeldheid, armoede, liefde en hoop voor de toekomst verweven in pure poëzie. Welke weer wonderschoon vertolkt wordt door zangeres Maeike Sijtsma. Zware kost zou je denken maar door de combinatie met Zuid-Amerikaanse en Zuid-Europese muzikale klanken van Willem Smid’s percussie, Bart Soeters op basgitaar, celliste Carel van Leeuwen, die ook nog panfluit speelt, wordt het niet te melodramatisch.

In ‘Lima’ lopen we door de sloppenwijk tevergeefs proberend de armoede niet te zien in de vorm van een spelend kind. Waarbij de breekbaarheid van Maeike’s stem ons diep beroerde. Herman neemt de zangpartij over in ‘Blau Fan Dagen’ waar Souldada zich voor het eerst begeeft op reggae grondgebied. Wederom een interessante mix met het Fries nadat ze op eerdere albums al in de weer waren geweest met de bossa nova en laiká.

‘Dream Along’ begint rustig met de beroering van de snaren op de cello alvorens zich los te worstelen aan het eind. Met een gedrevenheid die getuigt van passie. Ook titeltrack ‘Oer De Grins’ verwarmde en tilde ons als luisteraar mee over al die verschillende grenzen tussen landen, gedachtes, en talen. Arabische invloeden komen dan om de hoek kijken in ‘Moorish Delight’, terwijl er in ‘Watervolk’ juist weer de rust wordt opgezocht in de bijna strelende gitaar begeleiding en minimale percussie waardoor Maeike’s stem frisser en scherper naar voren komt.

Dat Herman gespeeld heeft met geluid in zijn composities horen we duidelijk tijdens de tweede helft van deze geluidsdrager. Zoals het freestyle nummer ‘Voorkamerfest’ waarop niet zozeer gezongen wordt maar meer gevocaliseerd. Maeike’s stem is een instrumentale aanvulling op de fadoachtige gitaarsolo van Herman. Of het aparte tokkel geluid van de Kalimba, oftewel de duimpiano, in ‘Is Dit Kryst?’. Of onze favoriet ‘On Y Danse’ waarbij het tijdens de eerste klanken lijkt of er een speeldoosje opengaat en er wederom een genre uitstapje door Souldada gemaakt wordt, ditmaal naar de Franse chanson, met een vleugje jazz.

Al dit moois is dan ook nog eens prachtig verpakt. De cd-cover van ‘Oer De Grins’ is een vogelvlucht van ooievaars die hun lange reis naar het zuiden maken, maar in die illustratie van ooievaars is ook duidelijk een gezicht te zien. Mooi en zeer passend bij de zielstrelende tracks. Een kniesoortje van onze kant is dat het wel een gemis is voor dit prachtige album dat die mooie teksten niet bijgeleverd worden.

aantal tracks: 12
speelduur: 48:00 minuten
site: http://www.souldada.nl/

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s