Bodypolitics – ‘The Space Of A Jump’

body politics
stijl:
experimenteel/alternatief/electronic
wat: cd
label/eigen beheer: eigen beheer

De heren van Bodypolitics zijn nog niet zo gek lang bij elkaar. Het internationale trio ontmoette elkaar ergens in 2010 in Utrecht. Daarbij was de klik gelijk gemaakt en het drietal heeft het jaar daarop flink gewerkt aan verschillende nummers en de opnames van het debuutalbum ‘The Space Of A Jump’ samen met producer Martijn Groeneveld. Maar ook buiten de studiomuren is er hard gewerkt, dit jaar speelde het drietal zich naar de finale van de Clash of the Titans. Ook hier bij MusicFromNL beoordeelden we ze als sterk en namen ze op in ons Nederlands elftal.

Een strakke drumbeat wordt neergelegd door Pieter Schoonderwoerd (inmiddels vervangen door Art Pinto) in ‘Mental Pollution’ waarbij de gitaren van zowel Giuseppe als Thanos zich er duizelingwekkend omheen kronkelen in een tempo dat ons erg opzweept. Samen met de aangename vocalen van Giuseppe is dit een echte vingerlikkende electro-opener. Die lekker doorsijpelt in ‘Running Beasts’ waarvan de beat ons wel bekend in de oren klinkt, maar wat maakt het uit, het zijn songs waarbij je niet stil kunt zitten en dat is met de aankomende festivalperiode alleen maar een plus.

Maar ook op een lager tempo weten ze uit te pakken zoals in het melancholieke en melodieuze ‘Go Out’ waarbij er meer ruimte is voor de toetsenist Thanos en een creatieve inzet van fx geluidjes van Giuseppe. Ook het frisse ‘Completely Absent’ met akoestische Spaanse gitaar en bijbehorend handgeklap geeft een nieuwe dimensie aan het bandgeluid. Wederom is er een straffe drumbegeleiding van Pieter in ‘Wild Sleep’ en ‘The Space Of A Jump’. Het drumwerk van deze jongeman klopt als een ware hartslag dwars door dit album heen.

Duisterder wordt het in het mechaniek van ‘The Machine’ waar we bijna een gruizige drum ’n bass beat voor onze kiezen krijgen en de vervormde zangpartij doet daar nog eens een schepje bovenop. ‘The Space Of A Jump’ begint ook wat zwaar, maar wendt zich al gauw naar het licht door de vrije melodie en het gebruik van het hogere stemsegment van Giuseppe. Meer richting het alternatieve geluid is het instrumentale ‘Acheron’ dat als een vrije muzikale expressie wordt afgevuurd op de luisteraar. De indiestijl wordt opgezocht in de korte afsluiter ‘Equilibrio Immobile’ met geroezemoes op de achtergrond en waarbij slechts één gitaar de minimale begeleiding verzorgt.

Misschien is er een iets te ruime keuze gemaakt in de stijlen binnen de verscheidene tracks waardoor echte cohesie binnen het album ontbreekt. Het is van alles een beetje zodat we kunnen proeven wat het drietal te bieden heeft. Met al deze verschillende hapjes is ons muzikaal palet in ieder geval wel geprikkeld. In september zal Bodypolitics optreden door het hele land tijdens de Popronde. Of ze daarbij ook goed gekleed zullen gaan, wie weet? Misschien verzorgt frontman Giuseppe Valenza, tevens mode-ontwerper, de outfits wel. Het is in elk geval een geweldige kans om deze drie dan eens beter te leren kennen.

aantal tracks: 9
speelduur: 34:13 minuten
site: http://www.bodypoliticsmusic.com/

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s