BZB – ‘7’

bzb
stijl:
folk/rock
wat: cd
label/eigen beheer: Suburban Records

Wat negentien jaar geleden begon als een schoolbandje dat de kerstviering wat wilde opluisteren, is inmiddels uitgebloeid tot een geslaagde band die gelukkig zijn jeugdige trekken nog niet verloren is. Het zevende album, simpelweg ‘7’ genaamd, is een feit. Dat heeft overigens niets met geluk te maken maar meer met het keiharde werken van de band uit Volkel. Die werkethiek zorgde er wel voor dat ze in die jaren geboekt werden voor festivals als Pinkpop, Paaspop en Lowlands.

Sinds de vorige release ‘Bart’ uit 2009 heeft multi-instrumentalist Robert van Asseldonk afscheid van de groep genomen en in zijn plaats is de even zo kundige Ben Groenen gekomen. Maar geheel verdwenen is Van Asseldonk niet, hij is op dit album nog te horen als gastartiest met zijn tin whistle. Voorts heeft de band ook een switch gemaakt wat betreft genre, zo volgen ze hun muzikale voorbeelden Flogging Molly en The Pogues richting de folkrock met een vleugje klezmer.

Wanneer het zestal van wal steekt met ‘7 Dagen 7 Zonden’ is het gelijk duidelijk dat dit nieuwe “folkrock-jasje” prima past bij BZB. Een nummer dat iedere luisteraar tekstueel wel zal aanspreken, zeker in combinatie met het feestgedruis van viool, drums en gitaar. Een stuk rauwer klinkt het in ‘Morgen Heb Ik Spijt’. Een lekkere meedein song waar de glazen op geklonken kunnen worden. Maak je dus maar niet druk om de koppijn die de volgende dag zal volgen. Het tempo wordt in Oost Europese hormonale stijl opgevoerd in de klezmersong ‘Testosteron’ waar de klarinet klagelijk hoogtij viert naast de drijvende kracht van gitaar en drums.

BZB heeft voor ‘Sta Op’ wederom rapper Def P weten te strikken om wat lijntjes te spitten, zoals hij dat al eerder deed in ‘Vet Ja’. De upbeat track heeft een super vrolijk gevoel met een ritme en arrangement dat erg doet denken aan het werk van de Heideroosjes. Maar het kan ook een stuk gevoeliger zoals in ‘Mijn Dorp’ over de liefde voor een woonplaats. Een liedje dat ons bijna net zo verwarmde als ‘Het Dorp’ van Wim Sonneveld dat deed.

Met een uitgesproken rol voor de mondharmonica van Groenen krijgen we een beetje country geserveerd in ‘Blind Achterna’ waar de blinde liefde, of is het nu lust? wordt geprezen, in de door Jack Poels (Rowen Hèze) geschreven songtekst. Verder wordt er gefiddeld in ‘Doet Me Niks’. Een perfecte song voor iedereen die zich overal druk om maakt. Leg die lasten naast je neer en geniet van deze track, wellicht ga je het leven dan ook wat luchtiger inzien.

Het in het begin door piano gedreven ‘Koude Storm’ mondt uit in een instrumentale storm wanneer de rock en metal roots van de band even uitbreken. Venijnig gitaarwerk snijdt de luisteraar als een ijskoude wind. Maar afsluiter ‘Illusionist’ weet met zijn zwartgallige humor dan weer een fikse glimlach tevoorschijn te toveren. “In iedereen van ons schuilt een illusionist, want uiteindelijk eindigen we allemaal in een kist.”

Verder is alles uit de kast getrokken, ook als het om de vormgeving gaat. Slim uitgedachte en mooi geschoten foto’s van de heren vertolken de 7 zondes in een uitermate gelikt cd-hoesje en de inlay. Al met al is dit een album met nummers waar wij niet op kunnen wachten om ze live te gaan zien en horen.

aantal tracks: 12
speelduur: 38:13 minuten
site: http://bzb.nl/

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s