Snoeck – ‘For The Machines’

snoeck
stijl:
alternatief/jazz/indiepop/funk
wat: cd
label/eigen beheer: eigen beheer

Voor iedereen die graag zijn hengeltje uitgooit in de Nederlandse muzikale kweekvijver is het ditmaal goed vissen. Wij sloegen namelijk het debuutalbum van het vijfkoppige Snoeck aan de haak. Krachtig, sinds 2010 tegen de conventionele muzikale stromingen opzwemmend, wisten ze vorig jaar de Kleine Prijs van Nederland (wedstrijd van de TU/Eindhoven) in de wacht te slepen. Muzikale vriend Ralph Timmermans en tevens frontman van de groep Mindpark dook de afgelopen tijd samen met de bandleden van Snoeck de studio in om het album ‘For The Machines’ te produceren.

Albumopener ‘Mesmerized’ weet gelijk te boeien met de verhalende gitaarpartijen van Sebastiaan Goudsmit en Jona Olejniczak in combinatie met de intrigerende stem van zangeres Mira de Graaf. Wanneer de ritmesectie, bestaand uit Akko Goldenbeld op basgitaar en Ruud Koolen op drums, zich meer naar de voorgrond speelt in de tweede helft van de song krijgt het een gevoel van spanning en achtervolging. Titeltrack ‘For The Machines’ zit vol creatieve opzwier vanuit de ritmesectie en de zwoele noten van Mira. Geprikkeld worden we dan ook om in beweging te komen en het uitlokkende “ge-tuduhduh” maakt het geheel lekker speels, dans- en mee-neuriebaar. Het funky, jazzy ‘Part Of The Game’ weet dan weer – met zijn vallende stiltes, tamboerijn, en frisse en uiterst scherpe gitaarlijn – vanuit een zwoele, sfeervolle opening op te bouwen naar een dansbare spanning.

De remmen gaan los in het zes minuten durende ‘Factory Song’. Snoeck speelt graag met verschillen binnen de nummers. Zo ook in ‘Factory Song’ waar het tempo en het genre met een fikse ommezwaai resoluut wordt omgegooid na de derde minuut. Juist deze variatie en experimenteerdrift binnen zowel deze als de andere tien tracks zorgt voor een aantrekkelijke en spannende luisterervaring.

De singer/songwriter roots van Mira komen naar boven in de rustigere tracks ‘Fade’ en ‘The Storm’. In beide krijgt ze van de vier heren net iets meer de vocale ruimte om onze oren te strelen met haar mysterieuze stemgeluid. Stilte is wat er zeker zal vallen bij de inzet van ‘The Silence’, dat zomers en warm aandoet door de cabasa, de zachte gitaar en daarnaast het verleidelijke toetsenwerk.

‘Exit Signs’ wijst ons dan wel de weg naar de uitgang maar die kant willen we eigenlijk nog helemaal niet op. Dit visje gooien we dan voorlopig ook nog niet terug. Wie zich normaal te goed doet aan bands als Portishead, Radiohead, Grizzly Bear, My Brightest Diamond of het Nederlandse Room Eleven kan zich nu goed gaan laven aan deze mooie, experimentele en uiterst dansbare productie van Snoeck.

aantal tracks: 11
speelduur: 39:06 minuten
site: http://snoeckmusic.com/

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s