Thomaz – Nobody’s Child

thomaz
stijl:
experimenteel/alternatief/electronic
wat: cd
label/eigen beheer: Thundering Refrigirator Records

De Zweedse Thomaz, eigenlijk Thomas Erik Viktor Ransmyr, heeft tegenwoordig zijn basis dan wel in Nederland, de muziek die hij maakt heeft toch overduidelijk de invloeden van zijn noordelijke thuisland. De kou en duisternis hebben zich in de arrangementen en teksten genesteld. Maar ook Yoko Ono, punk diva Nina Hagen, en singer/songwriter Sinéad O’Connor kleuren de experimentele avant-garde muzieksmaak van Thomaz.

Door de jaren heen heeft Thomaz zich bezig gehouden met muziek voor theater, film en musical. Zo speelde hij in de musicals ‘Elvira Madigan’ en ‘Cabaret’, hij betrad het podium in Shakespeare’s ‘Twelfth Night’ en het horrorstuk ‘Murder’. Maar niet alleen die invloeden zijn terug te vinden in zijn aparte muziekstijl. Het vier jaar lang ronddolen als “levend spook” in Spökhuset (het spookhuis) in Gröna Lund te Stockholm voel je ook terug in zijn inmiddels tweede cd ‘Nobody’s Child’.

Ging zijn debuutalbum ‘If I Ever Die’ nog over de dood, het vervolg is al net zo vrolijk gestemd en gaat over de eenzaamheid en gevoelens en gedachten van het wees zijn. Het is overigens niet vreemd dat zijn gedachten en songteksten die kant op zijn gegaan, want Thomaz verloor binnen een jaar beide ouders. Iets wat hem niet in de koude kleren ging zitten.

De elf liedjes zijn net zo verschillend als de bijbehorende gevoelens zijn. Van overweldigende electro tot bezinnende en mijmerende singer/songwriter nummers. De woede vertolkt zich vooral in de eerste songs, ‘Sometimes I Feel Like Dying’, ‘Nobody’s Child’, en ‘Before You Walked Away’, waar electro de overhand heeft.

De bezinning en acceptatie vind je terug in ‘Friends Apart’, ‘I Let You Inside Me’ en ‘The World’s So Empty Without You’ waar Thomaz zijn vibrerende stemgeluid bijna op een Ierse manier inzet. Dan is er nog het griezelig gezongen ‘Ik Hou Van Jou’, een cover van onze inzending voor het Eurovisie Songfestival uit 1984. En het duet ‘Death Do Us Part’ met de in Zweden bekende indie-pop muzikant Kristian Anttila, dat in de verte wel iets weg heeft van het duet tussen Nick Cave en Kylie Minogue in ‘Where The Wild Roses Grow’.

Afsluiter ‘Where Are You Now?’ was wellicht nodig voor zijn herstel, voor ons had dit kermende treurlied achterwege gelaten mogen worden. Want meer kunnen we er ook niet van maken. Gelukkig is er dan nog de bonussong ‘Mamma, Pappa, Barn’. Hierin zingt Thomaz in het Zweeds, iets wat hij bij alle opnames evenals bij elk concert wel een keertje doet. Leuk om toch iets te horen in iemands eigen tongval, omdat er dan net iets meer expressie doorschijnt.

‘Nobody’s Child’ is niet echt een album dat je in de donkere dagen zult draaien, of even lekker met vrienden gaat beluisteren. Daarentegen heeft het wel aantrekkelijke kanten voor hen die wat avontuurlijker zijn in hun genrekeuzes.

aantal tracks: 11 + 1 bonus track
speelduur: 57:01 minuten
site: http://www.thomaz.nu/

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s